In mijn eigen tuin vond ik deze rupsen.Op een plant die je misschien zomaar onkruid zou noemen.
En toch gebeurt juist daar iets moois.Wat eerst misschien voelt als iets wat weg moet, blijkt ineens een plek te zijn waar leven groeit. Waar rupsen mogen eten, bewegen, veranderen. Waar iets wat nog klein en kwetsbaar is, de ruimte krijgt om ooit vlinder te worden.
Het raakt me, omdat het zo past bij mijn eigen proces en bij wat ik met Tamara de Bel | De Vlinder coaching wil uitdragen.
Niet alles wat wild groeit, hoeft weggehaald te worden.Niet alles wat pijn doet, hoeft weggestopt te worden.Niet alles wat anders loopt, is verkeerd.
Soms vraagt het alleen om een andere blik.Een veilige plek.Tijd.Vertrouwen.
Want ook in wat rommelig, rauw of ongezien voelt, kan iets nieuws ontstaan.
Zo kijk ik ook naar kinderen, volwassenen, rouw, verlies en oude pijn. Niet als iets wat “weg” moet, maar als iets wat gezien mag worden. Zodat er ruimte komt om van binnenuit te groeien en je eigen kracht weer te voelen.
Van onkruid naar bedding.Van rups naar vlinder.Van overleven naar leven vanuit eigen kracht.
Liefs,Tamara ♥
Reactie plaatsen
Reacties